BİR GENCİ DAHA TOPRAĞA VERDİK… DAHA KAÇ TANESİ GİDECEK?
Ferit KARAKOCA..
Merhaba arkadaşlar bugün çok önemli bir konuyu ele almak zorundayım..
Atlas Çağlayan…
Henüz birkaç gün önce İstanbul Güngören’de bıçaklanarak hayatını kaybetti.
Bir tartışma, bir öfke patlaması, bir anlık akılsızlık…
Ve yine bir genç toprağa düştü.
Bu olay ilk değil.
Ne yazık ki son da olmayacak.
Ama bu bir kader değil.
Bu, yıllardır görmezden gelinen bir gerçeğin acı sonucudur.
Bugün sokaklarda kaybolan, suça sürüklenen, uyuşturucuya, kavgaya, alkol ve sigaraya bulaşan gençlerin büyük çoğunluğu kötü olduğu için değil, yalnız bırakıldığı için bu yollara düşüyor.
Çünkü hayatlarında onları hayata bağlayacak bir alan yok.
Çünkü enerjilerini atabilecekleri, disiplin öğrenebilecekleri, aidiyet hissedebilecekleri bir ortam sunulmuyor.
Oysa çözüm çok net: Spor.
Gençleri spor sahalarına, spor salonlarına çekebilirsek;
Onlara küçük yaşta spor kültürü kazandırabilirsek;
Mahalle aralarında değil, sahalarda büyümelerini sağlayabilirsek;
İnanın bıçaklar değil, formalar konuşur.
Ama ne yapıyoruz?
Kulüpler ayakta kalmaya çalışıyor, destek yok.
Antrenörler büyük fedakârlıklarla görev yapıyor, karşılığı yok.
Spor tesisleri ya yetersiz ya kapalı ya da dar gelirli aileler için ulaşılamaz durumda.
Sonra da dönüp soruyoruz:
“Bu çocuklar neden böyle oldu?”
Çünkü biz böyle olmasına izin verdik.
Sosyal devlet olmak;
Gençleri sokaktan alıp sahaya koyabilmektir.
Sosyal devlet olmak;
Spor kulüplerini yük olarak değil, geleceğe yatırım olarak görmektir.
Belediyelerin, valiliklerin ve ilgili tüm kurumların bu sorumluluğu samimiyetle üstlenmesidir.
Bir genci spora kazandırmak,
Yarın bir suçu önlemek demektir.
Bir hayatı kurtarmak demektir.
Atlas Çağlayan geri gelmeyecek.
Ama onun ardından sadece üzülmek yetmez.
Eğer gerçekten üzülüyorsak, artık harekete geçmeliyiz.
Aksi hâlde yarın yine aynı cümleyi kurarız:
“Bir genci daha kaybettik…”
Ve bu utanç hepimizin olur...
Kalın sağlıcakla..