Bugünlerde her şeyin bir fiyatı var ama değerini bilen az. Hızın ve hazzın kutsandığı, menfaatin pusula yapıldığı bir çağda, aslında en temel soruyu sormayı unuttuk: Bir insanı ne kadar insan yapar?
İnsan, sadece gövdesinden ibaret bir varlık değildir.
O, göğüs kafesinde sakladığı sevginin ağırlığınca yer kaplar bu dünyada. Gölgesi boyunu aşanların değil, kalbi dünyayı kucaklayanların izi kalır toprakta.
Çünkü insan, içindeki merhametin ve sadakatin hacmi kadar gerçektir.
Menfaat Köprüsü Yıkıldığında Kim Kalır?
Zevki bitene, çıkarı tükenene kadar yanınızda duran kalabalıkların hiçbir hükmü yoktur. Asıl mesele; menfaat denilen o fani köprü yıkıldığında karşı kıyıya kaçanları değil; hastalığın gölgesinde, yolun en dar geçidinde, son nefes bir veda busesi gibi dudağa konana dek yanınızda duranı bulabilmektir. Unutmamalı ki sadakat, zamanın değil, ahlakın en çetin sınavıdır.
Yolunuzun; vefayı bir emanet, vicdanı bir rehber, merhameti ise bir zırh gibi taşıyanlara düşmesi ne büyük bir lütuftur.
Sevdasını pazarlarda harcamayan, aşkına sahip çıkmayı onur sayan o "güzel insanlara" rastlamak, günümüzde bir hayat ödülüdür.
Doğanın Ritmi ve Bir Lokma Ekmek
Dağların vakur duruşunu, denizlerin derinliğini özümüz bilmeliyiz. Doğanın o eşsiz dengesiyle, bize sunduğu lütufla oynamadan; sevgiyi bir mülk gibi elde etmeye değil, bir hakikat gibi hak etmeye çalışmalıyız. Zira hürmet gösterilmeyen her duygu, köksüz bir ağaç gibi kurumaya mahkumdur.
Aslında hayatın karmaşası içinde çok şey istemeye gerek yok. Hak ederek kazanılmış, utanca bulaşmamış sıcak bir ekmek ve ruhun aynası olacak duru bir tebessüm; işte tüm servet budur. Ama en önemlisi, bu gürültülü dünyada "insan" olduğumuzu unutmamaktır.
Son Söz Yerine...
Şunu idrak etmek gerekir ki; hiçbir hırsın peşinde koşmak, hiçbir yaldızlı umuda tutunmak; birini tüm yalınlığıyla sevebilmek, birinin yüzündeki o sonsuz manayı okuyabilmek kadar dolu ve yaşamaya değer olamaz.
Hayat, ancak bir başkasının hayatına dokunabildiğimiz, bir gönülde karşılıksız yer bulabildiğimiz sürece anlamlıdır. Heybenizde sevgi, yolunuzda vefa eksik olmasın.